บทที่ 91 พ่อลูก

"ชู่ว์...โอบเอื้อเสียงเบาๆ นะ เดี๋ยวคุงแม่ตื่ง เมื่อคืงคุงแม่ทำงางดึก คุงแม่ต้องพักผ่อง" ไออุ่นกับโอบเอื้อช่วยกันห่มผ้าให้คนเป็นแม่ที่ผล็อยหลับไปบนโต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยกระดาษแผ่นใหญ่และอุปกรณ์เขียนแบบ

"เอื้อยู้ เยาออกไปหาเอิงเอยกังเถอะพี่ไออุ่น เอื้อเปงห่วงน้อง" โอบเอื้อทำเสียงกระซิบกับไออุ่น ก่อนจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ